Chamonix – stolica Alp, która robi wrażenie na każdym kroku

Jest takie miejsce w Europie, które słyszysz zanim jeszcze tam dotrzesz. Chamonix. Dla jednych legenda alpinizmu, dla innych synonim ekskluzywnych kurortów narciarskich. Dla mnie – przez kilka czerwcowych dni – okazało się czymś zupełnie innym niż się spodziewałem. Miejscem, w którym natura po prostu odbiera mowę, a każdy dzień przynosi coś, czego nie da się zaplanować na Instagramie.

Pojechałem tam sam, w ramach zorganizowanego wyjazdu. Bez presji, bez pośpiechu. I właśnie to pozwoliło mi naprawdę poczuć ten klimat – poranki z widokiem na Mont Blanc, trekingi w Alpach, lodowiec, via ferratę i jeden z najwyżej położonych punktów widokowych w Europie dostępnych dla zwykłego turysty. Do tego Francja ze swoją kuchnią. I na koniec – Annecy, jedno z najpiękniejszych miasteczek jakie widziałem.

Jeśli zastanawiacie się czy Chamonix to tylko dla narciarzy i wspinaczy – ten wpis jest właśnie dla Was.

Chamonix – co to za miejsce i dlaczego jest wyjątkowe?

Chamonix-Mont-Blanc to miasteczko w departamencie Górna Sabaudia we Francji, leżące w wąskiej dolinie u stóp najwyższego szczytu Alp – Mont Blanc (4 808 m n.p.m.). Samo miasteczko leży na wysokości około 1 035 metrów n.p.m., ale okoliczne szczyty i koleje linowe pozwalają wjechać znacznie wyżej – na Aiguille du Midi docierasz na 3 842 metry.

Chamonix jest uznawane za kolebkę nowoczesnego alpinizmu. To właśnie tutaj w 1786 roku zdobyto po raz pierwszy Mont Blanc, a w 1924 roku odbyły się pierwsze zimowe igrzyska olimpiczne. Ta historia sprawia, że miasteczko ma wyjątkowy charakter – jest jednocześnie kurortem turystycznym, mekką wspinaczy i miejscem, gdzie każdy może poczuć się częścią czegoś wielkiego.

Dlaczego Chamonix jest drogie? Bo jest prestiżowe, bo infrastruktura kosztuje, bo koleje linowe to potężne inwestycje, a ceny w alpejskich kurortach żyją własnym życiem. Wjazd na Aiguille du Midi to jeden z droższych biletów na kolejkę w Europie – ale też jeden z najbardziej uzasadnionych wydatków podróżniczych jakie można sobie wyobrazić. Dobra wiadomość jest taka, że można to wszystko zobaczyć bez luksusowego hotelu i trzydaniowych obiadów w restauracjach z gwiazdką Michelin. Wystarczy dobrze zaplanować i skupić się na tym, co najważniejsze – górach.

Jak dotrzeć do Chamonix z Polski?

Najbliższe lotnisko to Genewa-Cointrin (GVA) – stąd do Chamonix jest około 84 km i mniej więcej 1,5 godziny jazdy samochodem przez Francję (autostrada A40, tzw. Autoroute Blanche). To trasa prowadząca przez przepiękne widoki przedalpejskie – już w samochodzie zaczyna się robić nieźle.

Lotem najwygodniej lecieć przez Genewę z przesiadką we Frankfurcie lub bezpośrednio, zależnie od oferty z Waszego lotniska. Z lotniska Katowice (KTW) połączenia przez Frankfurt obsługuje Lufthansa, czas podróży to około 3–4 godziny z przesiadką.

Z lotniska w Genewie do Chamonix można dostać się:

• Samochodem – wynajem na lotnisku, ~1,5 godz. jazdy. Najwygodniejsza opcja jeśli planujecie wycieczki po okolicy.
• Autobusem – kursuje bezpośredni autobus Alpybus lub Flixbus z lotniska Geneva Airport bezpośrednio do centrum Chamonix. Czas przejazdu ok. 1,5–2 godz., ceny sprawdźcie przed wyjazdem.
• Pociągiem – z dworca Genève-Cornavin do Chamonix-Mont-Blanc, z przesiadką w St-Gervais-les-Bains, łączny czas ok. 2–2,5 godz.

Praktyczna uwaga: Jeśli planujecie wynajmować samochód, mieć na uwadze, że parking w centrum Chamonix jest płatny, a miasteczko jest kompaktowe – wiele atrakcji dostępnych pieszo lub kolejkami linowymi.

Kiedy jechać do Chamonix?

Chamonix działa cały rok, ale czerwiec to jeden z najlepszych miesięcy na wizytę jeśli interesuje Was połączenie trekkingu, kolei linowych i łagodniejszej atmosfery bez zimowych tłumów narciarskich.

• Czerwiec–sierpień – sezon letni, wszystkie kolejki linowe działają, szlaki otwarte, dużo trekkingów, via ferraty, rafting, canyoning
• Lipiec–sierpień – szczyt sezonu, największe tłumy i najwyższe ceny
• Czerwiec – idealne połączenie: wszystko działa, mniej ludzi niż w lipcu, śnieg na szczytach wygląda fantastycznie
• Grudzień–marzec – sezon narciarski, Chamonix jako ośrodek narciarski, zupełnie inne oblicze, pełny sezon i ceny 😉

Wskazówka: Jeśli jedziecie w czerwcu – weźcie warstwy. Na dole może być 22°C, na Aiguille du Midi kilka stopni poniżej zera. Wiatr na wysokości robi swoje.

Dzień 1 – Pierwszy kontakt z Alpami: Aiguille du Midi i Le Pas dans le Vide

Pierwszy pełny dzień zaczął się od tego, co Chamonix ma najlepszego do zaoferowania od razu, bez ogródek – Téléphérique de l’Aiguille du Midi.

Kolejka linowa startuje z centrum Chamonix i wjeżdża na szczyt Aiguille du Midi na wysokości 3 842 metrów nad poziomem morza. Dwa etapy jazdy, kilkanaście minut, i jesteście w miejscu, do którego bez kolejki wspinacze potrzebują kilku dni. Już sam wjazd jest doświadczeniem – widać jak dolina zostaje z tyłu, jak drzewa zamieniają się w skały, a śnieg pojawia się wszędzie wokół.

Na górze przywitały mnie chmury, temperatura bliska zera i lekki śnieg. W czerwcu. To właściwie normalne – pogoda na tej wysokości zmienia swoje zasady i robi co chce, niezależnie od tego co pokazuje prognoza na dole. Przez szybę Le Pas dans le Vide nie było widać nic – gęste mleko i tyle. Można się śmiać, można być lekko rozczarowanym, ale tak naprawdę to też jest część tego miejsca. Góry nie działają na zamówienie.

Le Pas dans le Vide – szklana platforma nad przepaścią

Le Pas dans le Vide to szklana kabina wystająca poza krawędź szczytu, z podłogą ze szkła. W dobrą pogodę stoisz dosłownie w powietrzu, 3 842 metry nad poziomem morza, patrząc w dół na dolinę przez przezroczystą podłogę. Nawet osoby, które nie boją się wysokości, wchodzą tam z pewnym wahaniem – to fizyczna reakcja ciała na to co widzą oczy.

Kiedy jednak chmury siedzą na szczycie jak dziś u mnie – z kabiny widać głównie biały mur. Ale i tak tam wejdź. Bo atmosfera tego miejsca, sam fakt że stoisz na krawędzi na prawie czterech kilometrach wysokości i ta cisza dookoła – to zostaje.

Kluczowa wskazówka: Przed wyjazdem na Aiguille du Midi sprawdźcie aktualne warunki pogodowe – Mont Blanc Weather (www.chamonix-meteo.com) albo bezpośrednio na stronie kolejki. Zawsze weźcie ciepłą kurtkę, czapkę i rękawiczki – nawet w czerwcu.

Czas: Minimum 3–4 godziny na całą wyprawę. Na górze warto poczekać chwilę – chmury czasem się rozstępują.

Bilety rezerwujcie z wyprzedzeniem online: www.montblancnaturalresort.com

Dzień 2 – Mer de Glace: lodowiec, jaskinia lodowa i kolej zębata

Drugiego dnia – Mer de Glace, czyli Morze Lodu. Największy lodowiec we Francji i drugi co do wielkości w Alpach. Długość: ponad 7 km, grubość lodu dochodzi do 200 metrów.

Dotarcie na Mer de Glace zaczyna się od Gare du Montenvers w centrum Chamonix, skąd odjeżdża historyczna kolej zębata (Train du Montenvers) – sama w sobie warta uwagi, bo prowadzi przez las i skały ze stopniowo otwierającym się widokiem na dolinę. Stacja Montenvers leży na wysokości 1 913 m n.p.m., a stamtąd widać lodowiec rozciągający się w dole.

Zejście na sam lodowiec odbywa się kolejką linową – z poziomu stacji Montenvers zjeżdża się nią bezpośrednio w dół, blisko powierzchni lodu. Od stacji dolnej zostaje już tylko krótki odcinek metalowych schodów na sam lodowiec. Kolejka jest praktycznie obowiązkowa – wjazd nią z powrotem pod stację pociągu zębatego to jedyna rozsądna opcja, szczególnie po kilku godzinach chodzenia. Oficjalnie można zejść pieszo po schodach, ale zdecydowanie odradza się wchodzenie z powrotem na nogach – to kilkaset metrów przewyższenia i stromy teren.

Uwaga: Bilet na kolejkę linową do lodowca jest zazwyczaj w pakiecie z biletem na Train du Montenvers – sprawdźcie co obejmuje Wasz bilet przy zakupie online na www.montblancnaturalresort.com

Jaskinia lodowa w lodowcu Mare de Glace

Na lodowcu można wejść do jaskini lodowej – wydrążonej bezpośrednio w lodzie. Wnętrze jest wyrzeźbione i oświetlone, temperatura w środku utrzymuje się kilka stopni poniżej zera nawet w lecie. Niesamowite doświadczenie – niebieskie odcienie lodu i poczucie że jesteś dosłownie w środku lodowca robią swoje.

Dla bardziej ambitnych – można wypożyczyć raki i z przewodnikiem wyjść na lodowiec. Organizacją takich wycieczek zajmuje się między innymi lokalna Compagnie des Guides de Chamonix (www.chamonix-guides.com .

Warto wiedzieć: Mer de Glace cofa się o kilkanaście metrów rocznie. Tablice na trasie pokazują jak wyglądał poziom lodu w 1820, 1900 czy 1990 roku. To jeden z najbardziej namacalnych dowodów zmian klimatycznych jakie można zobaczyć na własne oczy.

Na górze – przy stacji Montenvers działa restauracja z panoramicznym widokiem. Jedzenie jak wszędzie w tym regionie – po prostu pyszno, bo to Francja 🙂

Czas na całą wyprawę: 4 – 5 godzin to minimum, można spędzić więcej.

Dzień 3 – Cascade de Thuet: canyoning w kanionie rzeki

Trzeci dzień przyniósł coś zupełnie innego – canyoning w okolicach Vougy, około 40 km od Chamonix. I powiem Wam szczerze – gdybym wiedział wcześniej co mnie czeka, byłbym jeszcze bardziej podekscytowany.

Canyoning to zejście kanionem rzeki z pełnym wyposażeniem – pianka na całe ciało, kask, uprząż. Prowadzi Was grupa doświadczonych przewodników, którzy znają każdy zakręt, każdy kamień i każdy skok. Bo skoków jest kilka. Do zimnej, górskiej wody. Ze skał.

Brzmi intensywnie? Jest intensywnie. Ale w bardzo dobrym sensie.

Trasa przez kanion to mix zjazdu po mokrych kamieniach, brodzenia w lodowatym nurcie, przepychania się przez wąskie szczeliny skalne i właśnie tych skoków – krótkich, ale adrenaliny dostarczających wystarczająco. Woda jest zimna jak można się spodziewać po górskiej rzece – pianka robi swoje, ale i tak czujesz że to nie jest basen w hotelu. Całość trwa kilka godzin i kończy się tym charakterystycznym uczuciem, kiedy jesteś mokry, zmęczony, trochę poobijany i jednocześnie chcesz to zrobić jeszcze raz.

Ważne: Canyoning organizują lokalne biura przygód i przewodnicy w Chamonix i okolicach – sprzęt, piankę i nadzór dostajecie na miejscu. Nie trzeba mieć żadnego doświadczenia, ale kondycja się przyda.

Wolisz spokojniej? Wodospad zamiast kanionu

Jeśli canyoning brzmi zbyt ekstremalnie, w tym samym rejonie jest łagodniejsza alternatywa – trekking do samego Cascade de Thuet. Trasa prowadzi przez las, wzdłuż strumienia, i kończy się przy wodospadzie wartym zobaczenia. Czas dojścia to około 1,5–2 godziny spokojnym tempem w jedną stronę. Teren leśny z korzeniami i kamieniami – solidne buty trekkingowe wystarczą. Dobry wybór jeśli szukacie oddechu od kolejek i wysokogórskiego zgiełku, bez rezygnowania z ruchu na świeżym powietrzu.

Dzień 4 – Via Ferrata des Evettes przy La Flégère

Czwarty dzień – dla mnie jeden z najbardziej intensywnych. Via Ferrata des Evettes przy stacji La Flégère.

Via ferrata to trasa wspinaczkowa po skale, wyposażona w stalowe klamry, uchwyty i liny – coś pomiędzy trekkingiem a wspinaczką. Nie trzeba być wspinaczem, ale trzeba mieć głowę do wysokości i być sprawnym fizycznie.

Do stacji La Flégère wjeżdża się kolejką linową z Chamonix – stamtąd widok na masyw Mont Blanc jest absolutnie klasyczny, jeden z tych kadrów, które zna każdy kto kiedykolwiek szukał Chamonix w Google. Kolejka Téléphérique de La Flégère jedzie kilka minut i wyrzuca Cię na wysokość 1 877 m n.p.m.

Samą via ferratę przeszliśmy całą grupą z przewodnikiem – i bardzo dobrze, bo trasa des Evettes jest technicznie wymagająca. Ekspozycja na niektórych odcinkach jest spora, chwilami idzie się z doliną Chamonix kilkaset metrów pod stopami. Doświadczony przewodnik nie tylko zapewnia bezpieczeństwo, ale też pokazuje trasę tak, żeby wyciągnąć z niej maksimum.

Czas na via ferratę: ok. 2–2,5 godziny na trasie, plus dojazd i powrót kolejką.

Ważne: Via ferrata to nie jest aktywność dla każdego. Jeśli macie silny lęk wysokości – to nie jest dobry pomysł. Jeśli macie tylko lekki – w zupełności możecie sobie poradzić z dobrym przewodnikiem. Sprzęt (uprząż, kask, zestaw via ferrata) wypożyczycie na miejscu lub przez biuro przewodników.

Rezerwację przewodnika zróbcie z wyprzedzeniem, szczególnie w sezonie: www.chamonix-guides.com

Co jeszcze można robić aktywnie w okolicach Chamonix?

Jeśli via ferrata to za dużo – jest kilka innych aktywności wartych rozważenia:

• Rafting – na rzece Arve płynącej przez dolinę, kilka firm oferuje spływy dla różnych poziomów zaawansowania
• Canyoning – w okolicznych wąwozach, można organizować przez lokalne biura przygód
• Trekingi i szlaki górskie – sieć szlaków w okolicach Chamonix jest ogromna, od spacerów rodzinnych po wielodniowe trasy
• Plan de l’Aiguille – stacja pośrednia na trasie do Aiguille du Midi, dobry punkt startowy do wielu trekkingów

Dzień 5 – Annecy: alpejskie miasteczko, które trudno zapomnieć

Ostatniego dnia – Annecy. I tu się nie spodziewałem aż takiego zaskoczenia.

Annecy leży około 90 km od Chamonix w kierunku Genewy, co sprawia że to naturalne miejsce na ostatni dzień przed lotem powrotnym. Ale traktowanie go jako „przystanku po drodze” byłoby błędem. To miasto zasługuje na znacznie więcej.

Trekking Les Alpages w Leschaux

Zanim dotarłem do samego Annecy, skończyłem ranek na trekkingu w Les Alpages w okolicach Leschaux – to pastwiska i ścieżki z widokiem na jezioro Annecy i otaczające je Alpy. Widok na wodę z góry, o poranku, z alpejską ciszą wokół – to jeden z tych momentów, o których się potem mówi „tak, to był właśnie ten wyjazd”.

Trasy są różne więc warto zaplanować je wcześniej – od spaceru na 1h po kilkunastokilometrowe trasy. Buty trekkingowe obowiązkowe. Ale nagroda jest proporcjonalna do wysiłku.

Stare Miasto i Pont des Amours

Samo Annecy to jedno z najpiękniejszych miasteczek alpejskich we Francji. Stare miasto z kanałami, kamienicami pomalowanymi w ciepłych odcieniach i kwiatami w oknach wygląda jak coś żywcem wyciągniętego z pocztówki – ale w dobry sposób, bo to jest naprawdę tak piękne.

Pont des Amours – Most Zakochanych – to klasyczne zdjęcie Annecy, z widokiem na kanał i stare miasto. Miejsce obowiązkowe, szczególnie w słoneczny dzień.

Jezioro Annecy jest jedno z najczystszych jezior w Europie – woda jest kryształowo przezroczysta. Wzdłuż brzegu prowadzi promenada, można wypożyczyć rower lub łódkę.

Wskazówka: Stare miasto Annecy jest małe i kompaktowe – dwie do trzech godzin spokojnego spaceru w zupełności wystarczą na poznanie najważniejszych zakątków. Zostańcie dłużej jeśli chcecie usiąść gdzieś nad kanałem.

Dojazd: Z Chamonix do Annecy samochodem ok. 1,5 godz. (trasa przez Genewę lub przez Les Houches i A41).

Praktyczne porady – co warto wiedzieć przed wyjazdem do Chamonix

Transport lokalny: W Chamonix działa bezpłatna sieć autobusów (Chamonix Bus) połączonych z kartą gościa (Carte d’Hôte) – jeśli nocujecie w hotelu, sprawdźcie czy ją dostajecie. Pozwala korzystać z miejscowych autobusów za darmo, co zdecydowanie ułatwia życie.

Kolejki linowe:

• Rezerwujcie z wyprzedzeniem, szczególnie Aiguille du Midi
• Sprawdzajcie pogodę – przy niskiej chmurze wyjazd na szczyt traci sens
• Na Aiguille du Midi weźcie kurtkę, czapkę i rękawiczki nawet w czerwcu

Fizyczne przygotowanie: Chamonix to nie jest wyjazd dla kompletnie nieaktywnych osób – chodzenia jest dużo, podejść też. Nie trzeba być maratończykiem, ale dobra kondycja i wygodne buty to podstawa.

Zdrowie na wysokości: Przy gwałtownym wjeździe na 3842 m n.p.m. niektóre osoby odczuwają lekkie zawroty głowy lub osłabienie – to normalne. Jeśli czujecie się bardzo źle – wróćcie na niższy poziom. Na górze są punkty pomocy.

Płatności: płatność kartą działa wszędzie – nawet na Aiguille du Midi. Gotówka przyda się może w małych schroniskach lub na targach, ale nie jest niezbędna.

Ubezpieczenie: Jeśli planujecie via ferratę, rafting lub canyoning – upewnijcie się że Wasze ubezpieczenie pokrywa aktywności wysokogórskie lub sporty ekstramalne. Standardowe ubezpieczenie turystyczne często ich nie obejmuje.

Ściąga z miejsc – Chamonix i okolice

Podsumowanie – Chamonix warto?

Powiem wprost: tak, absolutnie.

Chamonix to miejsce, które potrafi zaskoczyć nawet kogoś kto myśli że „widział już sporo”. Skala gór, dostępność atrakcji dla różnych poziomów aktywności, historia tego miejsca i – tak – pyszne jedzenie, bo to Francja i nie ma w tym żadnej przesady.

Pojechałem sam, w ramach zorganizowanego wyjazdu. I już wiem, że muszę tu wrócić z Beatą. Niektóre miejsca trzeba przeżyć dwa razy – raz żeby zrozumieć, drugi raz żeby w pełni docenić.

Plusy:

• Widoki na Mont Blanc i okoliczne szczyty – absolutna klasa
• Aiguille du Midi to doświadczenie samo w sobie
• Mer de Glace + jaskinia lodowa – unikalne
• Via ferrata z przewodnikiem – emocjonujące i bezpieczne
• Annecy jako bonus w drodze powrotnej – piękne miasteczko
• Dużo opcji dla różnych poziomów aktywności
• Francja = dobre jedzenie, koniec dyskusji

Minusy / na co uważać:

• Chamonix jest drogie – bilety na wyciągi, noclegi, restauracje
• Tłumy w szczycie sezonu (lipiec–sierpień)
• Pogoda w górach zmienia się szybko – można trafić na chmury przy Aiguille du Midi
• Via ferrata nie dla każdego – wymagana głowa do wysokości

Moja ocena: 9,5/10. Pół punktu odejmuję za ceny, resztę oddaję bez wahania.

Jeśli góry to Twój klimat zapraszam do naszych relacji z włoskich Dolomitów oraz malowniczego Hallstatt oraz Salzburga w Austrii:

Hallstatt – przewodnik po najpiękniejszym miasteczku Austrii

Salzburg w jeden dzień – klimatyczny przystanek w drodze do Dolomitów

Dolomity na snowboardzie – nasz pierwszy raz w Alpach