Spis treści
- Read Also
- Kitzsteinhorn latem – z Kaprun na Top of Salzburg (3029 m)
- Co zobaczyć w okolicy Kaprun? Plan na 5 dni w Alpach
- Jak dojechać na Grossglockner z Kaprun i Zell am See
- Ile kosztuje wjazd na Grossglockner w 2026 roku
- Godziny otwarcia i sezon
- Trasa krok po kroku – nasze przystanki na Grossglockner Hochalpenstraße
- Kaiser-Franz-Josefs-Höhe – co zobaczyć na miejscu
- Lodowiec Pasterze – dlaczego się kurczy
- Zjazd z Grossglockner – jak nie przegrzać hamulców
- Ile czasu potrzeba na Grossglockner Hochalpenstraße
- Ciekawostki o Grossglockner Hochalpenstraße
- Na co uważać – praktyczne porady przed wjazdem
- Co zabrać na Grossglockner
- Najczęstsze pytania o Grossglockner Hochalpenstraße
- Podsumowanie – czy warto wjechać na Grossglockner?
- Ściąga – Grossglockner Hochalpenstraße w pigułce
- Next Up
Ostatni dzień w Kaprun zaczęliśmy od wymeldowania i spakowania auta. Zanim jednak ruszyliśmy w stronę Polski, pojechaliśmy tam, gdzie z parkingu patrzy się prosto na najwyższy szczyt Austrii. Grossglockner Hochalpenstraße to jedna z najbardziej znanych dróg widokowych w Alpach i była dla nas oczywistym zakończeniem tego wyjazdu.
W tym wpisie opisuję całą trasę z Kaprun na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe i z powrotem: nasze przystanki, to, co czeka na górze, i to, o czym trzeba pamiętać przy zjeździe. Są tu też aktualne ceny i godziny otwarcia na 2026 rok. Jeśli planujecie cały pobyt w regionie, zajrzyjcie do przewodnika: https://historiezpodrozy.pl/kaprun-na-5-dni-plan-wycieczki/.
Grossglockner Hochalpenstraße – najważniejsze informacje
Grossglockner Hochalpenstraße to płatna droga wysokogórska w Parku Narodowym Wysokie Taury w Austrii. Łączy Bruck an der Großglocknerstraße w kraju związkowym Salzburg z Heiligenblut w Karyntii. Ma 48 km i 36 serpentyn, a najwyższy punkt, przełęcz Hochtor, leży na wysokości 2504 m n.p.m. Otwarto ją w 1935 roku i dziś odwiedza ją około miliona osób rocznie.
Dla większości turystów celem jest Kaiser-Franz-Josefs-Höhe (2369 m n.p.m.), taras widokowy na końcu bocznej „drogi lodowcowej”. Stamtąd widać Grossglockner (3798 m), najwyższy szczyt Austrii, i lodowiec Pasterze u jego stóp.
W skrócie:
- Sezon: od końca kwietnia do początku listopada; zimą droga jest zamknięta.
- Opłata: 46,50 € za samochód osobowy (bilet dzienny, 2026).
- Czas: na wyjazd z Kaprun na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe i powrót zarezerwujcie pół dnia.
- Dla kogo: dla każdego kierowcy, który czuje się pewnie na górskich drogach. Droga jest szeroka i dobrze utrzymana, ale długie podjazdy i zjazdy wymagają rozsądnej jazdy.
Oficjalna strona: grossglockner.at
Jak dojechać na Grossglockner z Kaprun i Zell am See
Z Kaprun i Zell am See jedzie się do Bruck an der Großglocknerstraße, a dalej na południe przez Fusch do bramki poboru opłat Ferleiten. Z Kaprun to około 30 minut. Tutaj zaczyna się płatny odcinek i właściwe serpentyny.
Warto wiedzieć, że opłata za Grossglockner Hochalpenstraße nie ma nic wspólnego z austriacką winietą. To osobna, prywatna droga. Winieta jest potrzebna na autostradach, którymi dojeżdżacie w region, ale z Kaprun do Ferleiten jedzie się drogami bez winiety.
Po stronie południowej jest druga bramka, w Heiligenblut (Karyntia). My wjechaliśmy od północy i tą samą drogą wróciliśmy, bo naszym celem była Kaiser-Franz-Josefs-Höhe, a potem powrót przez Zell am See do Polski.
Bramka Ferleiten na mapie: Google Maps – Mautstelle Ferleiten
Ile kosztuje wjazd na Grossglockner w 2026 roku
Ceny na 2026 rok (samochód osobowy):
- bilet dzienny: 46,50 €
- wjazd po 18:00: 36,50 €
- samochód w pełni elektryczny: 40 € (tylko w kasie, trzeba zgłosić napęd)
- drugi dzień tym samym autem: dopłata 17,50 € (w kasie, w tym samym roku)
- bilet jesienny (od 15 września do końca sezonu): 65 € za 5 kolejnych dni, tylko w kasie
My kupiliśmy bilet w kasie w Ferleiten i poszło to sprawnie. Tablica rejestracyjna jest odczytywana automatycznie przez kamerę.
Czy warto kupować online? Na oficjalnej stronie bilet kosztuje tyle samo co w kasie. Dostajecie za to 10% zniżki w sklepach z pamiątkami przy trasie, a bilet jest ważny dwa lata. Tańsze bilety (około 5 € mniej) sprzedają kluby motoryzacyjne ÖAMTC, ARBÖ i ADAC, także osobom, które nie są ich członkami.
Co jest w cenie: przejazd w obie strony tego samego dnia, wszystkie parkingi (także wielopoziomowy na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe) oraz wstęp na wystawy i ścieżki edukacyjne przy drodze.
Zniżek nie można łączyć, więc na przykład nie połączycie biletu wieczornego z taryfą dla auta elektrycznego.
Pozostałe wpisy z tej serii znajdziesz tutaj:
👉 https://historiezpodrozy.pl/kaprun-na-5-dni-plan-wycieczki/
👉 https://historiezpodrozy.pl/liechtensteinklamm-przewodnik-po-wawozie/
👉 https://historiezpodrozy.pl/kitzsteinhorn-top-of-salzburg-z-kaprun/
👉 https://historiezpodrozy.pl/red-bull-hangar-7-kopalnia-soli-hallein/
👉 https://historiezpodrozy.pl/wodospady-krimml-przewodnik/
Godziny otwarcia i sezon
Sezon 2026 ruszył 25 kwietnia i trwa do początku listopada. Godziny otwarcia zależą od miesiąca:
| Okres | Godziny | Ostatni wjazd |
|---|---|---|
| do 31 maja | 6:00–20:00 | 19:15 |
| 1 czerwca – 31 sierpnia | 5:30–21:00 | 20:15 |
| od 1 września | 6:00–19:30 | 18:45 |
Poza tymi godzinami obowiązuje zakaz ruchu nocnego. Centrum dla odwiedzających na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe działa codziennie w godzinach 10:00–17:00, a pozostałe wystawy od 9:00 do 17:00.
Przed wyjazdem sprawdźcie na stronie grossglockner.at, czy droga jest przejezdna i czy nie są wymagane opony zimowe. Wysoko w górach takie komunikaty zdarzają się także poza zimą.
Trasa krok po kroku – nasze przystanki na Grossglockner Hochalpenstraße
Tej drogi nie przejeżdża się jednym ciągiem. Punktów widokowych jest tyle, że zatrzymywaliśmy się regularnie, a każdy przystanek pokazywał Taury z innej strony.
Bramka Ferleiten i pierwsze serpentyny
Zaraz za bramką droga zaczyna się wspinać. Serpentyny są szerokie, dobrze wyprofilowane i oznakowane numerami, więc wiecie, ile zostało do góry. Nachylenie sięga miejscami 12%. Z każdym zakrętem las zostaje niżej, a po drugiej stronie doliny pojawiają się coraz wyższe szczyty.
Na tym odcinku jedzie się spokojnie, na niskim biegu. Dużo tu rowerzystów i motocyklistów, więc wyprzedzanie wymaga cierpliwości.
Fuscher Törl – pomnik budowniczych i widok w dwie strony
Fuscher Törl (2428 m) to jeden z najważniejszych przystanków po drodze. Jest tu duży parking, restauracja i punkt widokowy na obie strony grzbietu. Stoi tu też pomnik poświęcony robotnikom, którzy zginęli przy budowie drogi. Przy budowie pracowało jednocześnie nawet 4000 ludzi, w bardzo trudnych warunkach.
Fuscher Törl na mapie: Google Maps – Fuscher Törl
Edelweißspitze – brukowany podjazd na najwyższy punkt widokowy
Od Fuscher Törl odbija krótka boczna droga na Edelweißspitze (2571 m), najwyżej położony punkt widokowy przy trasie. Ma około 1,5 km, kilka ciasnych zakrętów i nachylenie 10–14%. Od 1935 roku nie zmieniono ani jej przebiegu, ani nawierzchni, więc jedzie się po kostce brukowej. Autobusy nie mają tu wjazdu.
Na szczycie jest parking, wieża widokowa i schronisko. Przy dobrej widoczności widać stąd kilkadziesiąt trzytysięczników i kilkanaście lodowców. Ten podjazd wymaga trochę więcej uwagi niż główna droga, ale to jeden z najmocniejszych widoków całej trasy.
Edelweißspitze na mapie: Google Maps – Edelweißspitze
Hochtor – tunel na granicy Salzburga i Karyntii
Kilka kilometrów dalej droga dochodzi do przełęczy Hochtor (2504 m), najwyższego punktu głównej trasy. Przejeżdża się tu przez tunel pod przełęczą, który jest jednocześnie granicą między krajami związkowymi Salzburg i Karyntia. Przy południowym wylocie tunelu jest parking i punkt widokowy na stronę karyncką.
Tędy od tysięcy lat prowadził szlak przez Alpy. Już 3500 lat temu ludzie przechodzili przez Hochtor, a Celtowie i Rzymianie wozili tędy towary między północą a Wenecją. Przy tunelu działa bezpłatna wystawa „Passheiligtum Hochtor” o tej historii.
Inne punkty widokowe po drodze
Poza tymi głównymi przystankami zatrzymywaliśmy się jeszcze w kilku zatoczkach widokowych. Moja rada: nie odkładajcie zdjęć „na potem”. Widoki przy trasie zmieniają się co kilka zakrętów, a w drodze powrotnej jedzie się już z inną perspektywą i często z mniejszą ochotą na postoje.
Droga lodowcowa na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe
Za Hochtorem droga schodzi po stronie karynckiej, a potem trzeba skręcić w Gletscherstraße, czyli boczną drogę lodowcową prowadzącą na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe. Kolejne kilometry wspinają się wzdłuż doliny, aż parking kończy się tarasem nad lodowcem.
Nie przegapcie tego skrętu. Jeśli pojedziecie prosto, zjedziecie aż do Heiligenblut i do bramki południowej.
Kaiser-Franz-Josefs-Höhe – co zobaczyć na miejscu
Kaiser-Franz-Josefs-Höhe to cel i najwyższy punkt całej wycieczki. Leży na wysokości 2369 m, dokładnie naprzeciwko Grossglocknera. Infrastruktura jest tu naprawdę dobra: parkingi wielopoziomowe (w cenie biletu), restauracje z tarasami, toalety i centrum dla odwiedzających. Nazwa miejsca pochodzi od cesarza Franciszka Józefa, który we wrześniu 1856 roku dotarł tu z Heiligenblut razem z cesarzową Elżbietą, znaną jako Sisi.
My skupiliśmy się na tarasach widokowych. Z nich widać wszystko, po co tu się przyjeżdża: szczyt Grossglocknera, spływający z niego lodowiec i dolinę Pasterze. Już samo to wystarcza, żeby uznać przyjazd za udany.
Jeśli macie więcej czasu, na miejscu jest jeszcze sporo do zrobienia:
- Centrum dla odwiedzających (10:00 – 17:00, w cenie biletu): wystawy o lodowcu, parku narodowym, historii drogi i najwyżej położona w Austrii wystawa samochodów.
- Szlak panoramiczny Kaiser-Franz-Josef: łatwa pętla o długości około 1,4 km do punktu Kaiserstein i wieży obserwacyjnej. Z wieży można wypatrywać świstaków, koziorożców i kozic.
- Gletscherweg: zabezpieczona ścieżka w dół do lodowca, około 30 minut w dół i godzina powrotu pod górę. Potrzebne są porządne buty.
- Gamsgrubenweg: szlak panoramiczny z tunelami wykutymi w skale. W 2026 roku jest przejezdny tylko do tunelu nr 6, dalej jest zamknięty.
Stąd zaczynają się też drogi na sam Grossglockner. To już jednak wejście wysokogórskie po lodowcu, wyłącznie dla osób z doświadczeniem i sprzętem, najlepiej z przewodnikiem. Z tarasu podziwia się szczyt, a nie się go „zalicza”.
Kaiser-Franz-Josefs-Höhe na mapie: Google Maps – Kaiser-Franz-Josefs-Höhe
Lodowiec Pasterze – dlaczego się kurczy
Pasterze to największy lodowiec Austrii i to właśnie on robi na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe największe wrażenie. Jednocześnie trudno patrzeć na niego bez refleksji. Z tarasu dobrze widać, jak nisko jest dziś lód w porównaniu ze śladami na zboczach doliny.
Kilka liczb z pomiarów Austriackiego Klubu Alpejskiego, który mierzy Pasterze od 1891 roku:
- W sezonie 2024/2025 czoło lodowca cofnęło się o 54 metry.
- W ciągu jednego roku jęzor lodowca obniżył się o ponad 7 metrów. Stopniało przy tym około 12 milionów metrów sześciennych lodu.
- Jęzor lodowca, o długości około 3,9 km, łączy z górną częścią lodowca już tylko wąski pas lodu. W 2020 roku miał on 230 m szerokości, a w sierpniu 2025 roku tylko 120 m. Naukowcy spodziewają się, że wkrótce się przerwie.
Po oderwaniu dolna część lodowca stanie się tak zwanym martwym lodem, odciętym od zasilania, który będzie powoli topniał. Jeśli więc zastanawiacie się, czy jechać teraz czy „kiedyś”, ten argument przemawia za tym, żeby nie odkładać wyjazdu.
Zjazd z Grossglockner – jak nie przegrzać hamulców
To najważniejsza praktyczna rada w tym wpisie. Pod górę jedzie się łatwo. Zjazd, szczególnie długi odcinek z Fuscher Törl w stronę Ferleiten, to prawdziwe wyzwanie dla hamulców.
Kilka zasad, które warto stosować:
- Hamujcie silnikiem. Zjeżdżajcie na niskim biegu, zwykle drugim lub trzecim, i pozwólcie autu zwalniać samemu. W automacie włączcie tryb manualny albo niższy zakres biegów.
- Nie trzymajcie nogi na hamulcu. Lepiej hamować krótko i zdecydowanie przed zakrętem niż delikatnie przez cały zjazd.
- Róbcie przerwy. Parkingi po drodze to dobre miejsce, żeby hamulce ostygły. Zapach przegrzanych hamulców albo „miękki” pedał to sygnał, żeby od razu się zatrzymać.
- Uważajcie na rowerzystów i motocyklistów. Na zjazdach rowerzyści bywają bardzo szybcy, a motocykliści ścinają zakręty.
Z przyczepą kempingową warto się zastanowić dwa razy. Długie podjazdy i spadki do 12% mocno obciążają zestaw.
Ile czasu potrzeba na Grossglockner Hochalpenstraße
| Etap | Czas (orientacyjnie) |
|---|---|
| Kaprun → bramka Ferleiten | ok. 30 min |
| Ferleiten → Kaiser-Franz-Josefs-Höhe (bez postojów) | ok. 1 godz. |
| Postoje: Fuscher Törl, Edelweißspitze, Hochtor, zatoczki | 1–1,5 godz. |
| Kaiser-Franz-Josefs-Höhe (tarasy i widoki) | 1–1,5 godz. |
| Powrót do Ferleiten i Kaprun | 1–1,5 godz. |
Realnie cała wycieczka zajmuje 5–6 godzin. Jeśli chcecie zejść do lodowca albo zwiedzić wystawy, dodajcie kolejne 1–2 godziny. Najlepiej ruszyć rano, żeby mieć czas na spokojne postoje i nie zjeżdżać w pośpiechu przed zamknięciem drogi. My wyjechaliśmy rano, a po zjeździe pojechaliśmy jeszcze na obiad do Zell am See i dalej w drogę do Polski.
Ciekawostki o Grossglockner Hochalpenstraße
Budowa trwała tylko pięć lat. Pierwsze wybuchy odpalono 30 sierpnia 1930 roku, a drogę otwarto 3 sierpnia 1935 roku. Budowa miała też cel społeczny: w czasie kryzysu dała pracę tysiącom ludzi. Już następnego dnia po otwarciu na drodze, wciąż pokrytej piaskiem, odbył się pierwszy wyścig samochodowy.
Pierwszy przejazd był wyprawą. We wrześniu 1934 roku gubernator Salzburga Franz Rehrl i projektant drogi Franz Wallack przejechali przez przełęcz jeszcze niedokończonym szlakiem. Jechali specjalnie przerobionym Steyrem 100 i podróż zajęła im kilka godzin.
Sisi nie doszła do końca. Cesarzowa Elżbieta nie poszła z mężem aż do krawędzi lodowca. Zatrzymała się niżej, w miejscu, które od tamtej pory nazywa się Elisabethruhe, czyli „odpoczynek Elżbiety”.
Edelweißspitze „straciła” 6 metrów. Przy budowie parkingu na szczycie obniżono go z 2577 do 2571 m.
Jedna z trzech najważniejszych atrakcji Austrii. Grossglockner Hochalpenstraße jest wymieniana obok pałacu Schönbrunn i twierdzy Hohensalzburg jako jedna z najczęściej odwiedzanych atrakcji kraju.
Na co uważać – praktyczne porady przed wjazdem
- Zatankujcie przed wjazdem. Na trasie nie ma stacji benzynowych, a podjazdy zużywają dużo paliwa. Auta elektryczne mogą ładować się na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe.
- Sprawdźcie stan drogi rano. Komunikaty są na stronie grossglockner.at. Wysoko w górach droga bywa czasowo zamykana.
- Pilnujcie ostatniego wjazdu. Latem jest to 20:15, a od września już 18:45.
- Zwierzęta na drodze. Świstaki i owce potrafią pojawić się tuż przy asfalcie, więc jedźcie spokojnie.
- Nie planujcie noclegu w aucie. Biwakowanie wzdłuż drogi jest zabronione.
- Na górze jest wyraźnie chłodniej niż w dolinie. Nawet latem na wysokości 2400–2500 m przyda się dodatkowa warstwa.
Co zabrać na Grossglockner
- ciepłą bluzę lub kurtkę, nawet latem
- okulary przeciwsłoneczne
- wygodne buty, a jeśli planujecie zejście do lodowca, obuwie z dobrą podeszwą
- wodę i przekąski na drogę
- lornetkę, jeśli chcecie wypatrywać świstaków i koziorożców
- pełny bak
Najczęstsze pytania o Grossglockner Hochalpenstraße
Ile kosztuje wjazd na Grossglockner w 2026 roku?
Bilet dzienny dla samochodu osobowego kosztuje 46,50 €, po 18:00 36,50 €, a dla auta w pełni elektrycznego 40 €. W cenie są parkingi i wystawy.
Czy na Grossglockner potrzebna jest winieta?
Na samej drodze nie, bo obowiązuje na niej osobna opłata. Winieta jest potrzebna na austriackich autostradach, którymi dojeżdżacie w region.
Kiedy Grossglockner Hochalpenstraße jest otwarta?
Od końca kwietnia do początku listopada. Latem codziennie w godzinach 5:30–21:00, wiosną i jesienią krócej. Zimą droga jest zamknięta.
Ile czasu zajmuje przejazd?
Z Ferleiten na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe jedzie się około godziny bez postojów. Z przystankami i czasem na górze cała wycieczka z Kaprun zajmuje 5–6 godzin.
Czy droga jest trudna dla kierowcy?
Jest szeroka i dobrze utrzymana, ale ma długie podjazdy i zjazdy z nachyleniem do 12%. Najważniejsze jest hamowanie silnikiem przy zjeździe.
Podsumowanie – czy warto wjechać na Grossglockner?
Tak. To jedna z tych dróg, gdzie sam przejazd jest atrakcją, a cel na końcu tylko to przypieczętowuje. Serpentyny, kolejne punkty widokowe, przejazd przez Hochtor i wreszcie Grossglockner z lodowcem Pasterze u stóp składają się na coś, czego z doliny nie da się zobaczyć. Dla nas był to bardzo dobry sposób na zakończenie wyjazdu w okolice Kaprun, a przy okazji mocna lekcja o tym, jak szybko zmieniają się Alpy.
Plusy:
- widok na najwyższy szczyt Austrii i największy austriacki lodowiec z tarasu przy parkingu
- świetna infrastruktura: parkingi, restauracje, toalety, wystawy w cenie
- kilkanaście punktów widokowych po drodze
- dobre połączenie z Kaprun i Zell am See
- możliwość zobaczenia lodowca, który szybko znika
Minusy:
- wysoka opłata za wjazd
- wymagający zjazd dla hamulców
- droga sezonowa, zależna od warunków w górach
- sporo ruchu, także rowerzystów i motocyklistów
Ocena: 6/6
Ściąga – Grossglockner Hochalpenstraße w pigułce
| Co to | płatna droga widokowa, 48 km, 36 serpentyn, najwyższy punkt Hochtor 2504 m |
| Gdzie | Park Narodowy Wysokie Taury, Salzburg i Karyntia, Austria |
| Dojazd z Kaprun | ok. 30 min do bramki Ferleiten |
| Cena 2026 | 46,50 € za auto; po 18:00 36,50 €; e-auto 40 € |
| W cenie | parkingi (także wielopoziomowy na KFJ-Höhe), wystawy, ścieżki |
| Sezon | koniec kwietnia – początek listopada |
| Godziny latem | 5:30–21:00 (ostatni wjazd 20:15) |
| Nasze przystanki | Fuscher Törl, Edelweißspitze, Hochtor, zatoczki widokowe, Kaiser-Franz-Josefs-Höhe |
| Na górze | tarasy z widokiem na Grossglockner (3798 m) i lodowiec Pasterze |
| Czas | 5–6 godz. z Kaprun i z powrotem |
| Uwaga | przy zjeździe hamujcie silnikiem; zatankujcie przed wjazdem |
